Hegranes

De tijd verstreek tot men in het voorjaar naar het Hegranes Ding ging. Een grote verzameling mensen afkomstig uit alle districten die het Ding omvatte, woonde het bij. Men verbleef daar in de lente langere tijd, zowel om zaken te bespreken als om zich te amuseren, want toentertijd waren er in die districten velen die van feestvieren hielden.

Grettir ging er vermomd heen. Omdat ze wel konden zien wat een stevige vent het was wilden ze met alle geweld dat hij zou worstelen met de sterkste mannen, twee broers, uit dat district die anders geen tegenstander hadden. Uiteindelijk gaf Grettir onder voorwaarden toe.

"Goed," zei hij toen, "als jullie er zoveel aan gelegen is, kunnen jullie je zin krijgen als jullie mijn veiligheid hier op het Ding en tot ik thuis ben garanderen."
Ze sprongen allen op en zeiden dat ze dat graag zouden doen.

In een zeer hoogdravende redevoering verklaarde ene Haf de 'vrede'. Daarna liet Grettir zien wie hij was.

Toen gooide hij zijn kap af en ontblootte zijn bovenlijf. De een keek de ander aan en iedereen schrok hevig. Zij meenden Grettir Asmundszoon te herkennen, want hij overtrof alle andere mannen in lichaamsbouw en kracht. Iedereen verstomde en Haf realiseerde zich dat hij dom had gehandeld.

De hoofdmannen overlegden of ze zich aan de 'vrede' zouden houden. Het breken van een eed werd echter in die tijd als zeer verachtelijk beschouwd en uiteindelijk hielden ze zich aan het bestand.
Even worstelde Grettir met een van de twee broers, maar meteen bleek al dat deze alleen geen partij voor hem was.

Toen zeiden de mensen dat de beide broers het tegelijkertijd tegen hem moesten opnemen, en dat deden ze.
Er volgde een machtige worsteling en ieder kreeg om de beurt de overhand, hoewel Grettir er altijd in slaagde een van de twee broers onder zich te houden. Maar alle drie werden op hun beurt geworpen of op de knieën gebracht. Zij worstelden zo fel dat ze helemaal onder de blauwe plekken en bloed zaten. Iedereen vond het schitterende sport en toen zij er mee uitscheeën bedankte iedereen hen voor de worstelpartij. Het oordeel van hen die er bij zaten was dat ze met z'n tweeën niet sterker waren dan Grettir alleen, ofschoon ieder van hen de kracht had van twee flinke mannen.